Systemy nawadniania LNZ Group

podniesienie plonowania

racjonalne wykorzystanie zasobów naturalnych

obniżenie ryzyka w rolnictwie

Kompleks budowli zapewniających nawadnianie określonego terenu, w niezbędnych ilościach i we właściwym czasie, nazywa się systemem nawadniania. Stosuje się go do podlewania upraw rolnych, nawadniania gleb i utrzymywania wilgotności na wymaganym poziomie. Zastosowanie systemu nawadniania pozwala ograniczyć straty wody do podlewania, koszty obsługi techniki rolniczej, podnieść wydajność pracy, produktywność wykorzystania zasobów ziemi i plonowanie.

Standardowy schemat systemu nawadniania zawiera następujące elementy:

• Źródło wody do nawadniania.
• Główną budowlę poboru wody.
• Sieć nawadniającą.
• Sieć zbierającą wodę.
• Sieć kolektorowo-drenażową.
• Konstrukcje hydrotechniczne.
• Pasy i bruzdy podlewowe.

Źródła wody do nawadniania

Do źródeł wody należą różne naturalne lub sztuczne zbiorniki, na przykład rzeka, staw, zbiornik retencyjny, wody podziemne ze studni i inne. Źródło powinno zawierać niezbędną ilość wody, znajdować się w pobliżu nawadnianego terenu i odpowiadać normom ekologicznym.

Niezbędną ilość wody określa się za pomocą specjalnych obliczeń. Przed zaprojektowaniem systemu nawadniania należy zbadać jego źródło, aby następnie określić powierzchnię nawadnianych terenów, opracować schemat poboru wody i zaopatrzenia w wodę, konieczność dodatkowego oczyszczania wody, ustalić reżim nawadniania.

Główna budowla poboru wody

Do zarządzania procesem poboru wody ze źródła i przekierowywania jej do sieci nawadniającej potrzebne są budowle poboru wody.

Według sposobu działania budowle dzieli się na grawitacyjne i mechaniczne z zastosowaniem pomp. Sposób mechaniczny jest droższy, ale zapewnia ciągły proces poboru wymaganej ilości wody.

Sieć nawadniająca

Sieć nawadniająca składa się z podsieci doprowadzającej i regulującej.

Do transportu wody od źródła do masywu ziemi z dalszą redystrybucją po całym nawadnianym terenie zorganizowana jest stała sieć doprowadzająca. Wchodzą do niej: kanał magistralny i jego odgałęzienia, rozdzielacze różnych rzędów oraz kanały nawadniające.

Dalszy rozdział wody po polach i zmianę przepływu wody osiąga się za pomocą sieci regulującej. W jej skład wchodzą: zraszacze, bruzdy, rurociągi, technika podlewowa, pasy podlewowe, podziemne nawilżacze. Praca sieci regulującej może być zorganizowana metodą nawadniania powierzchniowego; deszczowanie może znacznie zwiększyć wielkość produkcji. Konstrukcja sieci instalowana jest tymczasowo lub na stałe przy zagłębieniu w ziemię.

Konstrukcje hydrotechniczne

System nawadniania ma w swoim składzie budowle hydrotechniczne, które są niezbędne do zarządzania poziomem wody w kanałach i jej wykorzystaniem, za pomocą zainstalowanych regulatorów. Do dostarczania wody przez sztuczne i naturalne przeszkody instaluje się budowle transportu wody: syfony, tunele. Automatyczne wyposażenie i środki zdalnego sterowania pozwalają regulować poziom wody i zużycie.

Kontrola poziomu wód gruntowych odbywa się za pomocą specjalnych studni.

Systemy podlewania dla działki

Jeżeli musicie utrzymywać w porządku niewielką działkę z różnymi nasadzeniami, korzystajcie z kroplowych systemów nawadniania.

System podlewania kroplowego ma rozgałęzioną strukturę, która pozwala doprowadzić źródło wilgoci do każdej rośliny. Ponadto podczas poboru woda przechodzi filtrację z różnych domieszek i osadu oraz jest podawana do systemu w sposób dozowany. Równomierność i stopień nawadniania można regulować ręcznie lub w trybie automatycznym, w zależności od tego, czy jest źródło zasilania i jaka jest złożoność samego wyposażenia. Bardzo szybko zyskuje popularność właśnie automatyczny system podlewania, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę rytm życia współczesnego człowieka.

Rodzaje systemów podlewania kroplowego

Istnieją dwa główne rodzaje systemów kroplowych:

1. Linie kroplowe. Złożona konstrukcja, która przewiduje doprowadzenie do każdej rośliny osobnego kroplownika, przez który podawany jest regulowany lub nieregulowany strumień wody. Ten system nie jest prosty w montażu i pielęgnacji, ale mimo to uważany jest za optymalny wariant wysokiej jakości nawadniania.
2. Taśmy kroplowe. Występują w dwóch rodzajach – szczelinowe i emiterowe. Pierwsza z nich to prosta klasyczna konstrukcja, przystępna cenowo, ale ma wadę – nietrwałość. Taka taśma szybko się zatyka, przez co raczej nie posłuży dłużej niż 2 sezony. Taśma emiterowa jest mniej podatna na zatykanie i trwalsza, okres jej eksploatacji wynosi około czterech sezonów.